Həmin bayquş

İDMAN

314

11.09.2026, 16:59

Xəbərlərimizi Google-da izləyin

Yeniliklərdən dərhal xəbərdar olun

“Sabah” 2018-də Premyer Liqaya vəsiqə qazananda özünə “bayquş”u talisman seçmişdi. Onadək “tələbələr” adlanırdı, elitaya yüksələndən isə az da olsa, komandaya “futuristlər” deyənlər oldu. Bu, gələcəyi ən yaxşı görən və təhlil edə bilən deməkdir.

Amma bunların içində ən yayğını “bayquşlar”dır.

Bayquş fərqli, təzadlı mənaları simvolizə edir. Şərq, xüsusən İslam mədəniyyətində bu quşun viranələri təmsil etdiyinə, uğursuzluğa və dünyanın faniliyinə işarə olduğuna inanırlar.

Sədi Şirazi bayquşu tənhalıq və dünyanın maddi boşluğu ilə əlaqələndirib.

Amma Qərb tam əksinə, bu sehirli aurası olan varlığı müsbət obrazda görür.

İlk dəfə Afinada bayquş əsatirlərə gətirilib, müdriklik, uzaqgörənlik və bilik simvolu sayılıb.

Hegel bayquşu ən gözəl şəkildə fəlsəfi ifadə edib: baş verənləri izləyəndən sonra onların mahiyyətini dərk edən şüur…

Ümumiyyətlə, Qərb ədəbiyyatı və fəlsəfəsində bayquş yalnız Qotik ədəbiyyatda qaranlıqların varlığı hesab olunur – şərqdəki kimi…

Bu təzadlı simvolu özünə rəmz seçən şərqin “Sabah”ı Qərbin ucqarında “qırmızı şeytanlar”la qeyri-bərabər mübarizəyə getmişdi. Elə qeyri-bərabərlik fəlsəfəsinə yaraşan tərzdə çıxdığı bu pilləyədək – burada qələbə yox, qaranlıqdan aydınlığa çıxışı görmək arzulanırdı.

0:4 hesablı məğlubiyyət tabloda “bayquşlar”ı qaranlıq, xərabət əhli göstərsə də, mahiyyətdə müdriklik təzahürü daha qabarıq oldu.

Rəqib baş məşqçi təriflədi, oyundan sonra Puxaça və s. yaxınlaşan dünyanın ən eqosentrik azarkeşləri də xoş sözlər dedilər.

Şərqin alatoranından Qərbin müdrikliyinə fəlsəfi səyahəti isə “bayquşlar” və idarəçisi Valdas Dambrauskas qazandı. Gecədən gündüzə, qaranlıqdan aydınlığa, xarabadan müdrikliyə/biliyə tranportasiya ilə…

Elçin Cəlilov

Həmçinin oxuyun