Əyyub peyğəmbərin SƏBRİ 

Həzrət Əyyub İshaq peyğəmbərin nəslindəndir. O, Şam ətrafındakı insanlara peyğəmbər olaraq göndərilib. 

Əyyub peyğəmbər keçmişdə çox varlı bir insan idi. Bütün bu sərvət Əyyub peyğəmbəri yolundan azdırmadı. O, heç vaxt təkəbbürlü olmadı.

Allaha ibadət etməyə və insanları doğru yola dəvət etməyə davam etdi. Uca Allah Hz.Əyyubu bütün insanlara səbir və təslimiyyət nümunəsi göstərmək istəyirdi. Bu səbəbdən də onu böyük sınaqdan keçirdi. Ona verdiyi bütün nemət, sərvətlərini geri aldı. Həzrət Əyyub Allahın bu sınağı qarşısında heç bir şikayət etmədi. Baş verənlər qarşısında səbrini itirmədi. İnsanlar bu səbrə heyran qaldılar.

Uca Allah Əyyub peyğəmbərə təkcə sərvəti ilə yox, həm də onu xəstəliklə sınağa çəkdi. Bundan sonra Həzrət Əyyub yatağından qalxa və işləyə bilmədi.

Həzrət Əyyubun həyat yoldaşı da onun kimi səbirli və zahid idi. O, ərinin xəstəliyinə görə heç bir sıxıntı və yorğunluq çəkmədən ona baxır, böyük qayğı və şəfqətlə xidmət edirdi.

Həzrət Əyyub həyat yoldaşı ilə insanlardan uzaq bir daxmaya köçüb yaşamağa başladı. Onlar səbir və minnətdarlıqla həyatlarına orada davam edirdilər. Həzrət Əyyubun xəstəliyi ona böyük ağrı və əzab verirdi. Bu həm də təhlükəli xəstəlik idi. Ona görə də qohumlarından, dostlarından heç kim ona yaxınlaşa bilmirdi.

Evin xanımı əl işləri ilə məşğul olaraq qazandığı pulla dolanırdı. Əyyub peyğəmbərin xəstəliyi günü-gündən artır və pisləşirdi. Dilindən və ürəyindən başqa bütün bədəni xəstəliklə örtülmüşdü. Amma bu halda da zərrə qədər şikayət etmədi. O, xəstəliyinin böyük mükafatlarını düşünürdü.

O, Allahın razılığını düşündü və özündə səbirli və dözümlü olmaq üçün güc tapdı. Uzun illər keçdi, xəstəliyində zərrə qədər də yaxşılaşma əlaməti olmayan Həzrət Əyyubun səbri heç də azalmadı.

Sanki xəstəliyi artdıqca səbri, müqavimət gücü artırdı. Şeytan tez-tez Həzrət Əyyubun yanına gəlir,  onu şikayət etməyə çağırırdı. Həzrət Əyyubun xəstəliyinə görə səbrini azalda bilməyəcəyini anlayınca daha məkrli bir vəsvəsəyə əl atdı.

Deyirdi ki, Həzrət Əyyub öz xəstəliyindən istifadə edib bütün insanları arxasınca sürükləyir. Həzrət Əyyubun qohumlarını, dostlarını və qonşularını yoldan çıxardığını bildirdi.

Şeytanın bu vəsvəsələri həqiqətən də Həzrət Əyyubun xəstəliyindən qat-qat ağır olurdu, böyük kədər və iztirablara səbəb olmuşdu. Həzrət Əyyub şeytanın bu cür vəsvəsələrindən Allaha sığınırdı.

O, Rəbbindən səbrini artırmasını istədi. Allahu-təala onun arzusunu yerinə yetirdi. Bu, ona yenidən səbir və dözüm verdi.

Zaman keçdikcə Uca Allah Əyyub peyğəmbərin xəstəliyini daha da artırdı. Nəticədə, Həzrət Əyyub yalnız dili və qəlbi ilə bacardığı bəndəlik borcunu artıq yerinə yetirə bilmədi. Həzrət Əyyub heç vaxt sağlamlığını və bədəninin istirahətini düşünmürdü. Onun istədiyi tək şey Allaha xidmət edə bilmək idi. Lakin onun ürəyi və dili ilə xidmət edə bilməməsi indi onu qorxutmuş və təşvişə salmışdı.

“Əgər Allaha qulluq etmək vəzifəsini yerinə yetirə bilməsəniz, yaşamağın mənası nədir”, – deyirdi.

O, əllərini açıb Allaha yalvarmağa başladı:

“Ey Rəbbim, xəstəliyim indi mənə zərər verməyə başlayıb, ibadət vəzifəmi qəlbimlə yerinə yetirməyə, dilimdə səni zikr etməyə mane olur. Sənə ibadət etmədən, səni xatırlamadan yaşaya bilmərəm. Vəziyyətimi Sənin rəhmətinə tapşırıram”.

Həzrət Əyyub bu duanı bədənin sağlamlığı və rahatlığı üçün deyil, sırf ibadətinə davam etmək üçün qılırdı. Allah onun pak və səmimi duasını qəbul etdi. Ona bu vəhyi etdi:

Həmçinin oxuyun

Maaş artımları ilə bağlı mühüm açıqlama 

Əməkdar artist vəfat etdi

Trampın iştirak etdiyi tədbirdə atəş açan şəxsin kimliyi məlum olub

Azərbaycan Prezidenti: Vaşinqtonda atışma məni dərindən sarsıtdı, zorakılıq qəti şəkildə pislənməlidir

“Ey Əyyub, ayağını yerə vur, oradan su fışqıracaq. Bu su şəfalı sudur, onunla yuyun və ondan iç”.

Həzrət Əyyub bu əmrin həyəcanı ilə daxmadan çıxıb evin qarşısında ayağını yerə vurdu. Yerdən fışqıran şəffaf və təmiz su ilə yuyundu və ondan içdi. Allahın izni ilə şəfa tapdı və əvvəlki sağlamlığına və rifahına qovuşdu.

Həzrət Əyyub səbir sınağından uğurla çıxmışdı. Nə var-dövlət, nə yoxsulluq, nə də dözülməz xəstəliklər onu yolundan edib Rəbbinə qulluq etməkdən döndərə bilməzdi. Bundan sonra Uca Allah ona əvvəlki malını qaytardı və nəslini artırdı.

Əyyub peyğəmbər səxavətli və mərhəmətli bir insan idi. Varlı olanda kasıblara, qonaqlara, yetimlərə çox kömək edirdi.

Onların dərdlərindən narahat olub, dərdlərinə çarə tapmağa çalışırdı.

O, 18 il ağır xəstəlikdən səbirlə əziyyət çəkdi. Heç vaxt zərrə qədər şikayət etmədi.

Bir gün arvadı ona dedi ki, sən Uca Allaha dua etsən, yaxşı olmazdımı, bu bəlalar keçərdi.

Həzrət Əyyub ona belə cavab verdi:

“Mən 80 il bolluq və firavanlıq içində yaşamışam. Əgər bu, sıxıntı varsa, hələ o vaxta çatmayıb. Belə olan halda Allahdan utanıram, ona necə dua edim və vəziyyətimdən çıxarmasını diləyim”.

Allahu-Təala peyğəmbərləri hər maddi və mənəvi sahədə insanlara nümunə göndərib. İnsanlara peyğəmbərlər vasitəsilə onların başına gələcək müxtəlif vəziyyətlərdə necə davranacağını xəbər vermişdir.

Yoxsulluq, var-dövlət və xəstəlik kimi hallar insanın hər an başına gələ biləcək hallardır.

Yusif və Süleyman peyğəmbərlərin həyatı sərvətdə zirvəyə çatanlara nümunə olmalıdır. Onları xatırlamaqla təkəbbür və lovğalıqdan qurtulmağa çalışılmalıdır.

Dərd və qəm-qüssədən kədərlənənlər Əyyub peyğəmbərdən nümunə götürməlidir. Onun səbir və təslimiyyətinə, bəlalarına və müsibətlərinə şikayət etmədən müqavimət göstərməyə çalışmalıdırlar.

Sevimli peyğəmbərimiz buyurmuşdur:

“Ən çox bəla və çətinliklərlə üzləşənlər peyğəmbərlər olub. Sonra Allahın övliyaları, sonra insanlar gəlir. İnsan təqvasının gücünə görə bəlalarla imtahana çəkilir”.