Polkovnik:"34 ildir Xocalı soyqırımını "görməyən" dünya Xocalı qatillərini də görməz"  

Bu gün 34 il əvvəl bir xalqın  taleyinə yazılmış, 34 ildir sağalmaz izlər buraxan  böyük bir faciəni kədərlə  yenidən xatırlayırıq.

Bu dəfə həmin günün təəssüratlarını Oxu24.com saytının oxucuları ilə ehtiyatda olan polkovnik Azay Kərimov bölüşüb.

-Yenə çarəsizcəsinə o günlərə qiyabi olaraq dönmək məcburiyyətindəyik, yenə ağır  düşüncələr   altında “olmaya bilərdimi?” sualları ilə qarşı-qarşıya qaldığımız günlərdəyik...

-Əvvəlcə, xalqıma, Ali Baş Komandana və Azərbaycan ordusuna dərin təşəkkürümü  bildirirəm ki,  Ordu- Xalq- Rəhbərlik birlik oldu, bir oldu illərdir başımızı önümüzə əyən o qanlı faciənin damğasından Azərbaycan kişisini  qurtardılar. Döyüşlərdə qalib gəldik, müharibəni udduq, Qarabağda bir nəfər erməni qalmayıb. Yenidən xalqımız tikir, qurur, yurdalarına sevinclə dönürlər... 

Amma mənim qəlbim hələ də sakitləşməyib, qisasçılıq qəlbimi tərk etməyib. Niyə?Bilmirəm!Bəlkə  əvvəldən bu hadisələrin içərisində olduğuma görəmi, zabit oldugum üçünmü, yoxsa, gözümün qarşısında tanıdığım insanların böyük əksəriyyətinin məhv edilməsinin təsirindənmi, yaxud, çarəsiz qız-gəlinə, 4-5 yaşlı qızcığazlara  olunan təcavüzün acıverici  görüntüsünə şahid olmağımmı ... Xocalı dəhşətini unuda bilmirəm...   

-Çox böyük bir faciədir desəm, olayı kiçiltmiş olaram. Xocalı olayı fciədən də, dəhşətdən də ötə bir bir şeydir.  Bunu ifadə etməyə söz tapmıram. Azərbaycana 1990-cı ildə gəlmişəm,  2020-ci ilə qədər Azərbaycandan çıxmamışam. Elə təsəvvür edirdim ki, hansı ölkəyə getsəm Azərbaycan kişisi olaraq alnımdakı ləkəni dünya görəcək. İstəmirdim bunu ...  

-Niyə belə düşünürsünüz? Axı, biz qalibik...

-Bu yaxınlarda sosial şəbəkələrdə  Xocalı qatili Robert  Köçəriyanın  brifinqini izlədim. Onun necə rahat duruşu,  iztehza dolu gözlərini qıyaraq danışması,  hiyləgər təbəssümlə baxması yadıma yenə Xocalını saldı. Kürəyimin arasından soyuq , buz kimi tər axdı.  Robert  Koçaryan, Serj Sarkisyan, Vitali Balasanyan, Zori Balayan, Manvel Qriqoryan, Aşot Minasyan, Yuri Xaçaturov, Seyran Ohanyan, Samvel Karapetyan, Arzumanyan  və Qnel Manukyan kimi insanlığın qatilləri öz əcəli ilə ölməlidirlərmi?  2021-ci ildə Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyandan Birinci Qarabağ Savaşı, ən əsası isə Xocalı qətliamında iştirak etmiş yüksək çinli erməni hərbçilərinin cinayət məsuliyyətinə cəlb edilməsini, habelə onların Azərbaycana təhvil verilməsini tələb edib. Dünyanın ədaləti olsaydı,  onlar prezidentimizin bu tələbinə dəstək verərdilər. 

Həmçinin oxuyun

Ölkənin bir nömrəli innovasiya qurumunda qarışıqlıq: Kamran Ağayev də getdi - Nə baş verir? 

MSK-nın sədri SEÇİLDİ -TƏCİLİ

Prezident son qəbulları niyə Qəbələdə keçirir? 

Dövlət Tibbi-Sosial Ekspertiza və Reabilitasiya Agentliyi məhkəməyə verildi — DETALLAR  

-Cənab polkovnik, siz necə düşünürsünüz, o faciə olmaya bilərdimi?

-Həmin dövrün hakimiyyətinin  siyasətini və addımlarını analiz etdikdə düşünürəm ki, bu elə belə də olmalıydı. Hələ sağ olsun, Azərbaycanın igid oğullarını ki, hadisənin miqyasının böyüməsinə imkan vermədilər. Nə qədər igid Xocalı camaatının sağ-salamat Ağdama çatması üçün canından oldu. Onlar olmasaydı, erməni sübut üçün bir nəfər azərbaycanlını da sağ buraxmaq fikrində deyildi.  Qaldı hakimiyyətin  səriştəsizliyi, rus imperiyasına əli-qolu bağlı qul kimi itaət etməsi Azərbaycan oğulları bu “qul”un  yaratdığı problemləri ortadan qaldıraraq xalqı xilas etdi. Xocalıdan əvvəl 7 erməni kəndinin əhatəsində qalan Malıbəyli və Quşçular kəndində faciələrə diqqət edin. Yerli, əli silah tutan oğullar birləşdi, mənim komandanlığım altında  əhali az itki ilə   edişinə qədər silahlanmış erməni-rus ordusundan  qurtula bildi. Hakimiyyət bu detalı görməzdən gəldi. Sonra Xocavəndin Qaradağlı faciəsi  baş verdi. O boyda kənd avtomatla, eyni zamanda,   milis  və özünümüdafiə batalyonlarının az sayda əsgəri ilə qorunurdu.  Tankların ,”BMP”, “BTR”  kimi ağır texnikanın qarşısına avtomatla çıxan xalqı o vaxtkı hakimiyyət   faciəyə məruz qoydu. Xalq  son ana qədər köməksiz qaldığına inanmırdı. Çünki yuxarıdan vədlər gəlirdi:” tanklarla gəlirik,  irəliləyirik, çatırıq..”. Əli yalın  xalqı beləcə aldatdılar və əsrin faciəsi baş verdi.

-Amma yenə də təsəllimiz var, bu faciə gələcək nəsillərin üzərində qalmadı. Qarabağda faciə yaşayanların hamısı  Qalibiyyətimizin, Sevincimizin dadını aldı. Alnımızdakı qara ləkə silindi, şükür Allaha... Qarabağımız azaddır! Xalqımızın qisası alınıb. Təbii ki,  dərdimiz əbədi olaraq bizimlədir.

- Elədir, dərdimiz ağır dərddir,  amma bu dərdi 2020-ci ilə qədər daha ağır formada xatırlayırdıq, əzilmiş, təhqir olunmuş , alnı ləkəli kimi....Amma indi başımızı qaldırmışıq, alnımız təmizdir, açıqdır. Amma,  qətiyyətlə deyirəm, bir xalq olaraq,  necə ki, 1918-ci il mart soyqırımını unutmadıq bunu da unutmayacağıq!

-Maraqlı müsahibəyə görə təşəkkür edirik, hörmətli Azay müəllim! 

 Əntiqə Rəşid