Daxili qanaxmanın səbəbləri

Təbii bir boşluq olan daxili orqanlara qan axması və ya əzələarası boşluqda qan yığılması baş verir.Klinik mənzərə qan axınının yerindən, itkisinin həcmindən asılıdır. Adətən, bu təhlükəli vəziyyət, vücudunuzu məkanda müəyyənləşdirməkdə ağrı, tükənmə, yuxululuq, habelə huşun itirilməsi ilə ifadə olunur. Orqanizmdə xroniki xəstəliklər qanamaya səbəb ola bilər. Bu vəziyyət çox təhlükəlidir.
Daxili qanaxmanın səbəbləri bəzi xroniki xəstəliklər nəticəsində toxumaların zədələnmələri və ya bədənin qan damarlarıdır. Məsələn, qəzada, zədələnmiş dalaq və qaraciyər, bəzən mədəaltı vəzi və bağırsaqlar qarın boşluğunda qanaxmaya səbəb ola bilər. Ən riskli bir hal baş yaralanması ilə baş verən kəllə sümüyü qan axmasıdır. Kəllə sümüyünün həcmi məhduddur və buna görə qan əlillik və ya ölümə səbəb ola biləcək beyin strukturlarını sıxışdırmağa başlayır. Diaqnozu çətinləşdirmək, təkcə yaralanma zamanı deyil, bir neçə gündən sonra da kəllə içərisində qanaxma inkişafının mümkünlüyüdür.

Xroniki mədə-bağırsaq xəstəlikləri tez-tez daxili orqanlara və ya boşluğa qan axmasına səbəb olur. Qanamaya səbəb ola biləcək xəstəliklər bunlardır: bədxassəli şişlər, mədə xorası, eroziv qastrit və s.
Kütləvi qanaxma aşağı qan təzyiqi ilə xarakterizə olunur. Bu vəziyyətdə xəstə huşsuz ola bilər. Dəri çox solğun olur, bəzi hallarda mavi-boz olur. Ölümcül qan itkisi ilə bir insan komaya düşə bilər. Bu vəziyyət çox aşağı düşmüş bir təzyiq ilə xarakterizə olunur, bəzən müəyyənləşdirmək çətindir, ürək dərəcəsi dəqiqədə 2-10 vuruşa qədər azalır.
Qanaxma əlamətlərinin iki forması mövcuddur aşkar və gizli formalar. Aşkar formada qan hətta bir müddət sonra və dəyişilmiş şəkildə olsa belə təbii dəliklərdən "çıxır"; məs., nəcisi qara rəngə boyayır. Gizli formada isə qan bədənin daxilində qalır.Daxili qanaxmaya şübhə olduqda diaqnozu təsdiqləmək və qanitirmənin səbəbini dəqiqləşdirmək məqsədilə bir sıra diaqnostik tədbirlərin aparılması vacibdir.
Diaqnozu təsdiqləmək və qanitirmənin ağırlıq dərəcəsini qiymətləndirmək üçün laborator analizlər aparılır, hematokrit, hemoqlobinin səviyyəsi, eritrositlərin miqdarı müəyyənləşdirilir.