İranın ilan sifəti — Rezainin Mustafayevlə salamlaşmasının arxasında duran SƏBƏB

DÜNYA

02.10.2026, 19:36

Xəbərlərimizi Google-da izləyin

Yeniliklərdən dərhal xəbərdar olun

Qonşu baxımından heç vaxt bəxtimiz gətirməyib. Ermənistanla bərabər, İran da bizə qarşı həmişə qərəzli mövqeyi ilə seçilib. Hayları başa düşdük, İran nəyin hesabını çəkə bilmir? Axı, İran İslam ölkəsi, müsəlman dövlətidir. Dini köklərimiz , etiqadımız birdir. Müsəlman qardaşlarıq.

Amma və lakin görünən odur ki, qonşu dövlət Azərbaycana qarşı qısqanclıqla yanaşır. Bu, getdikcə daha çirkin görkəm almağa başlayır. Ümumiyyətlə, İranın Azərbaycana olan siyasi mövqeyi birmənalı şəkildə qərəzdən başqa heç nəyi ifadə etmir.

Biz bunu istər Birinci Qarabağ müharibəsi, istərsə də, İkinci Qarabağ müharibəsindən sonra aydın şəkildə gördük.

Vətən müharibəsindəki qələbəmizdən sonra İran açıq şəkildə Azərbaycanın müstəqilliyini və regionun lider olmasını heç cür həzm edə bilmir.

Ölkəmizin dünya miqyasında artan siyasi nüfuzu, güclənən hərbi qüdrəti onları narahat edir. Qonşuluqda Azərbaycanın müstəqil şəkildə siyasət yürüdərək söz sahibi olması, iqtisadi cəhətdən inkişafı fars-molla rejiminin xoşuna gəlmir. Hazırda ölkəmiz Zəngəzur dəhlizinin istifadəyə verilməsinin biraddımlığındadır. Və bu layihəni bəyənib, dəstəkləyən böyük dövlətlərin maraqları onları qıcıqlandırır. Artıq Azərbaycan dünya bazarlarına ən qısa və sərfəli çıxış həlqəsini təşkil edir. Bu istiqamətdə atılan mühüm addımlar və görülən işlər Azərbaycanı dünya iqtisadiyyatının inkişafında mühüm mərkəzə çevirir. Əlbəttə ki, bütün bunlara görə də ölkəmizə qısqanclıqla yanaşan dövlətlər var. Belə məqamda sual olunur, bəs İranı narahat edən nədir?

Əslində, bizə məlumdur qonşu dövlətin xain planlarının arxasında duran səbəblər. Nə qədər ki, Azərbaycan torpaqları Ermənistan silahlı qüvvələri tərəfindən işğal edilmişdi, İranda yerəti qədər faydalanırdı. Hay qardaşları ilə müştərək biznes yaradaraq bu ərazilərdən tranzit kimi istifadə edirdi.

Bəli, Qarabağın işğalı mollaların işinə əməllicə yarayırdı. Bölgənin münbit torpaqları İran işbazlarının narkotik plantasiyalarına çevrilmişdi. Ərazidə daha “keyfiyyətli mal" istehsal etmək üçün kiçik tipli laboratoriyalar belə, fəaliyyət göstərirdi.

Bir sözlə, Qarabağın işğaldan azad edilməsi bu dövlətin qeyd edilən bir çox imkanlarının əlindən alınması ilə nəticələndi. Çünki, İran Qarabağda eyni zamanda, maldarlıqla məşğul olurdu. Bu ölkədən istifadə edən Ermənistan isə ərazisinə silah-sursat daşınmasını rahat şəkildə həyata keçirirdi. Hələ, 2009-cu ildə BMT müfəttişlərinin məxfi hesablarında İran narkotik maddələrin Avropaya daşınmasında əsas rol oynayan bir ölkə kimi göstərilmişdir.

Yəni, Qarabağ məsələsində İran ermənidən betər ermənilik etdi. Din qardaşlarımız olan müsəlman ölkəsi bizə deyil, Ermənistana canyandırdı, dəstək oldu. Əlbəttə ki, bu da əbəs yerə deyildi. Çünki Birinci Qarabağ müharibəsi zamanı Ermənistan tərəfindən işğal edilən Azərbaycan ərazilərindəki evlərin, mülklərin sökülüb, İrana daşınması da tarixin bir küncündə özünə yer edib. Bütün bunlar yaxın keçmişdə baş verən faktlardır.

O zaman İranın başı dam-daş söküb, daşımağa qarışanda, lap yaxınlıqda əsirlikdə olan azərbaycanlıların ermənilər tərəfindən gördükləri zülmlər nəticəsində səsləri ərşə dirənmişdi. Amma əmmaməli mollalar bunu eşitmirdi. Xocalıda körpələr erməni nizəsində can verəndə, ağsaqqal-ağbirçəklərimizin dərisi soyulanda yenə də İran susurdu. Hətta, 44 günlük Vətən müharibəsindən sonra belə İran Ermənistana humanitar yardım adı altında silah daşınmasını davam etdirirdi.

Azərbaycan isə sülhpərvər, mehriban qonşuluq münasibətlərinə sadiq ölkə kimi əlaqələri isti məcraya yönəltmək istəsə də, İran davamlı olaraq xain planlarını davam etdirir. Demək ki, “Xain xoflu olar" məsəli hələ də özqüvvəsində qalır.

Buna sübut kimi 2023-cü il 27 yanvar tarixində İrandakı Azərbaycan səfirliyinə hücum faktı da fars-molla rejiminin aqressivliyinin və dəyişməyən kininin sübutudur.

Din pərdəsi altında şeytanı əməllərini təbliğ edən bu rejim, insanları xofda, qorxuda saxlamaqla öz iyrənc məqsədlərini həyata keçirməyə çalışır. Bu gün İranın formalaşdırdığı nəhəng dövlət modeli əslində cılız və bəsit maraqlara söykənir.

Zamanla bu dövlətin Azərbaycana qarşı iddiaları saymaqla bitib tükənmir. Necə ki, bir zamanlar farslar böyük Azərbaycan şairi Nizami Gəncəvini də öz adlarına çıxmaq istəyirdilər. Unudurlar ki, Nizami bütövlükdə Azərbaycana məxsusdur. Və birgə faktı sübut etsinlər ki, İranda Gəncə adlı ərazi, şəhər var.

O ki, qaldı sonuncu məlum hadisə, bu da fars-molla rejiminin nə qədər cılız olduğunu bir daha sübuta yetirdi. İranın Ali Milli Təhlükəsizlik Şurasının katibi Möhsün Rezainin Baş nazirin müavini Şahin Mustafayevlə görüşü zamanı sərgilədiyi əbləhlik və bic fəndi qoca mollanın öz başında çartladı. Ola bilsin ki, ağayi Rezainin SEPAH cəbhəsində bu hünər hesab edilə, bizə görə isə, nadanlıqdan başqa bir şeyi ifadə etmir. Bu, gədayə yaraşan bir hərəkətdir ki, layiqli cavabını da aldı.

Bir daha sübut olundu ki, içindəkini gizlətməyə çalışsa da, sifəti hər şeyi deyirdi. Daxilindəki çirkab, xainlik, çirkinlik zahirinə neçə oturubsa, yuyub, təmizləsə də düzələr deyil.

Bir farsının Azərbaycan oğluna tələsi özünün kimliyini ortaya qoydu. Necə deyərlər:”Gen qaz, dərin qaz, axırda özün düşəcəksən". Baş nazirin müavini Şahin Mustafayevlə görüşü zamanı salamlaşan Rezainin əlini aşağı çəkərək, Azərbaycan oğlunun onun qarşısında əyilməsinə cəhdi, Mustafayevin heç kefini də pozmadı. Məğrur və şəstlə dayanışı molla babanın “kefinə soğan doğradı” desək lap yerinə düşmüş olacaq. Öz aləmində qarşısındakını gəzməyə çalışan fars anlamır ki, Azərbaycan oğlunun qüruru bütün toplumu tapdalayıb keçir. M. P. Vaqifin təbirincə desək:”Əyilməz vicdanın böyük heykəli".

İran unutmasın ki, 40 milyon azərbaycanlının yaşadığı Cənubi Azərbaycan bir gün ayağa qalxıb, azadlığını tələb edəcək. Urmiya gölünü qəsdən və yaxud da bilərəkdən qurutmaq da uğursuz cəhdlərin bir parçasıdır. Belə yerdə, özlərinin də buyurduğu kimi heç, mollanın ağıl duası da köməklərinə çatmayacaq.