Rəşid Behbudovun bacısı oğlunun ACI TALEYİ: Qürbətdə can verən MÜĞƏNNİ NƏDƏN İNCİMİŞDİ?

CƏMİYYƏT

10.11.2026, 21:10

Xəbərlərimizi Google-da izləyin

Yeniliklərdən dərhal xəbərdar olun

“Bəyin oğurlanması” filminə baxanlar yəqin ki, orada səslənən “Ümidlərə toxunma” mahnısını xatırlayırlar. Mahnının ilk notlarından etibarən dinləyicinin yaddaşında iz buraxan bu ifanın kimə məxsus olduğunu isə hər kəs bilmir. Çoxları mahnını eşidəndə ilk olaraq Azərbaycan musiqisinin əfsanəvi sənətkarı Rəşid Behbudovun adını düşünür. Bu ehtimal tamamilə əsassız deyil. Çünki mahnını ifa edən Cəfər Behbudovun səsi doğrudan da məşhur dayısının səsini xatırladırdı. Ancaq bu dəfə dinlədiyimiz səs Rəşid Behbudovun deyil, onun bacısı oğlu Cəfər Behbudovun səsidir.

Oxu24.com-un məlumatına görə, Cəfər Behbudovun adı bu gün geniş ictimaiyyətə o qədər də tanış olmasa da, o, vaxtilə Azərbaycan musiqi həyatında özünəməxsus yeri olan, gözəl səsi və ifa tərzi ilə dinləyicilərin rəğbətini qazanan sənətkarlardan biri idi.

Onun həyat hekayəsi isə yalnız musiqi uğurlarından ibarət deyil. Bu, həm də istedadlı bir ifaçının doğma ölkəsindən uzaqda yaşamağa məcbur qalmasının, yaradıcılıq imkanlarının yarımçıq qalmasının və ömrünün sonuna qədər oğlunun yolunu gözləyən bir ananın nisgilinin hekayəsidir.

Cəfər Behbudov teatr rejissoru Ağaəli Məstanov və tanınmış aktrisa, Əməkdar artist Nəcibə Behbudovanın ailəsində dünyaya gəlib. Nəcibə Behbudova Azərbaycan musiqisinin və səhnə sənətinin unudulmaz nümayəndəsi Rəşid Behbudovun böyük bacısı idi. O, xüsusilə “Bəyin oğurlanması” filmində canlandırdığı Bibi xanım obrazı ilə tamaşaçıların yaddaşında qalıb. Belə bir sənətkar ailəsində böyüyən Cəfərin musiqiyə maraq göstərməsi də təsadüfi deyildi. O, uşaqlıqdan sənət mühitinin içində olub, musiqiyə bağlılığı və səs imkanları ilə seçilib.

Cəfər Behbudov Asəf Zeynallı adına Musiqi Məktəbində təhsil alıb. Peşəkar musiqi fəaliyyətinə isə 1970-ci illərin sonlarında başlayıb. Həmin dövrdə Tofiq Babayevin rəhbərlik etdiyi “Hicaz” qrupunun solisti kimi çıxış edib. Daha sonra Azərbaycan Dövlət Mahnı Teatrında fəaliyyət göstərib.

Sonralar Brilliant Dadaşova, Mübariz Tağıyev və Firəngiz Rəhimbəyova kimi tanınmış ifaçılarla birlikdə Azərbaycan Televiziyasının ştatlı solisti olub.

Onun yaradıcılıq fəaliyyəti təkcə televiziya və radio çıxışları ilə məhdudlaşmayıb. Cəfər Behbudov konsertlərdə də iştirak edib, Flora Kərimova ilə bir səhnəni bölüşüb.

Onunla birlikdə “Sevgi mahnısı” adlı kompozisiyanı ifa edib və həmin mahnıya klip də çəkdirib. Bu əməkdaşlıq da müğənninin musiqi həyatında yadda qalan məqamlardan biri olub.

Cəfər Behbudovun geniş dinləyici auditoriyası tərəfindən tanınmasında Tofiq Quliyevin “Zibeydə” mahnısının xüsusi rolu olub. O, bu ifa ilə 1980-ci illərdə daha böyük populyarlıq qazanıb.

“Bəyin oğurlanması” filmində səslənən “Ümidlərə toxunma” mahnısı isə onun səsinin daha geniş kütləyə çatmasına imkan verib. Bundan başqa, müğənninin repertuarında “Bağçadan gələn səs”, “Sevdim”, “Neyləyim”, “İnan mənə”, “Bəhanə kimiyəm”, “Gözlərəm səni”, “İlk görüş”, “Sevgi yağışları”, “Köhnə həyat”, “Aya bax, aya”, “Sehrli ləpələr”, “Yağış”, “Sevgilim”, “Harda qalmısan”, “Sevgi”, “Azərbaycan süfrəsi”, “Bir qolun sevinci”, “Ümid çələngi”, “Səni gördüm”, “Dağlar” və “Qoşa qəlbin təranəsi” kimi mahnılar yer alıb. Bu əsərlərin bir çoxunun ilk ifaçısı məhz Cəfər Behbudov olub.

Beləliklə, o, yalnız məşhur bir sənətkarın qohumu kimi deyil, öz səsi, repertuarı və ifaçılıq bacarığı ilə seçilən müğənni kimi tanınıb. Səsinin Rəşid Behbudovun səsinə bənzədilməsi isə onun ifasına əlavə maraq yaradıb. Ancaq sənətkar ailəsindən gəlməsi, musiqi təhsili və qazandığı uğurlar onun həyat yolunun həmişə rahat olacağı demək deyildi.

Cəfər Behbudovun həyatında ən ağrılı dönüşlərdən biri Azərbaycandan ayrılması ilə bağlı olub.

Müxtəlif bioqrafik məlumatlarda onun 1991-ci ildə Ukraynanın Kiyev şəhərinə köçdüyü və ömrünün sonunadək orada yaşadığı bildirilir.

Onun ölkəni tərk etməsi ilə bağlı danışılan xatirələrdə isə Azərbaycan Televiziyasının rəhbərliyində dəyişiklikdən sonra ştatlı solistlər arasında ixtisara düşməsi məsələsi də qeyd olunur. İstedadlı müğənninin işini itirməsi, yenidən fəaliyyət göstərmək üçün imkan axtarması və lazımi dəstəyi tapa bilməməsi onun həyatında ağır mərhələyə çevrilib.

Bakıdan ayrıldıqdan sonra Ukraynaya gedən Cəfər Behbudov orada dostlarının yanına yerləşib və müxtəlif restoranlarda müğənni kimi çalışmağa başlayıb.

Vaxtilə Azərbaycan Televiziyasının solisti olmuş, tanınmış sənətkarlarla eyni səhnəni bölüşmüş bir ifaçının sonradan dolanışığını təmin etmək üçün restoranlarda oxuması onun taleyinin nə qədər fərqli istiqamətə yönəldiyini göstərir. O, doğma ölkəsindən uzaqda yaşasa da, musiqidən ayrılmayıb, səsi ilə insanlara duyğularını çatdırmağa davam edib. Təəssüf ki, Cəfər Behbudovun həyatı uzun çəkməyib. O, 26 sentyabr 2019-cu ildə Kiyevdə xərçəng xəstəliyindən vəfat edib. Öz vəsiyyətinə əsasən, elə həmin şəhərdə dəfn olunub. Beləliklə, Azərbaycan musiqisinin istedadlı nümayəndələrindən biri ömrünün son mənzilinə doğma vətənindən uzaqda yola salınıb.

Cəfər Behbudovun taleyinin ən kövrək tərəflərindən biri isə anası əməkdar artist Nəcibə Behbudovanın yaşadığı həsrətdir. Oğlu Azərbaycanı tərk etdikdən sonra Nəcibə xanımın ən böyük arzusu onun bir gün geri qayıtması olub. Ananın ürəyindəki ümid illər keçsə də sönməyib. O, hər gün evinin divarından asılmış oğlunun şəklinə baxaraq nə vaxtsa qapıdan içəri girəcəyini, yenidən onu görəcəyini düşünüb. Zaman keçib, illər ötüb, amma ana oğlunun yolunu gözləməkdən vaz keçməyib.

Nəcibə Behbudova ömrünün sonuna qədər Cəfərin geri dönəcəyinə ümid edib. Oğlunun yoxluğu onun üçün heç vaxt adiləşməyib. Hər gün divardakı şəkilə baxmaq, uzaqlarda yaşayan övladının yolunu gözləmək və bir daha onu qucaqlamaq arzusu ilə yaşamaq ana qəlbinin bitməyən nisgilinə çevrilib.

Təəssüf ki, bu görüş baş tutmayıb. Cəfər Behbudovun vəfatı ilə ananın illərlə qoruduğu qayıdış ümidi də gerçəkləşməyib. Bu hekayəni daha təsirli edən məqam odur ki, “Ümidlərə toxunma” mahnısı sanki Cəfər Behbudovun öz taleyinə də toxunur.

Mahnının adında ümidlərə sahib çıxmaq, insanın içində yaşatdığı arzuları qorumaq çağırışı var. Ancaq sənətkarın öz həyatında ümidlərin nə qədərinin gerçəkləşdiyini, hansı arzularının yarımçıq qaldığını yalnız onun yaşadıqları ilə təsəvvür etmək mümkündür. Kim bilir, Cəfər Behbudov Azərbaycanda qalsaydı, yaradıcılığını davam etdirmək üçün daha geniş imkanlar əldə etsəydi, musiqimizə daha hansı töhfələri verə bilərdi? Bəlkə də bu gün onun ifasında daha çox mahnı dinləyər, yeni-yeni musiqi nümunələri ilə tanış olardıq.

Bəlkə də Azərbaycan estrada musiqisinin tarixində adı daha böyük hərflərlə yazılardı. Bu sualların cavabını artıq bilmək mümkün deyil. Ancaq bir həqiqət var: Cəfər Behbudovun səsi, ifaları və musiqi irsi unudulmamalıdır.

Bəzən bir mahnı insanı illər əvvəlki xatirələrə aparır, bəzən isə həmin mahnının arxasında gizlənən bir ömrü tanımağa vadar edir. “Ümidlərə toxunma” da məhz belə ifalardandır. Bu mahnını dinləyərkən yalnız gözəl bir səs eşitmirik, həm də Azərbaycan səhnəsinin istedadlı nümayəndələrindən birinin həyatını xatırlayırıq.Cəfər Behbudov bu gün aramızda yoxdur. Ancaq onun ifa etdiyi mahnılar yaşayır. Bizim edə biləcəyimiz ən böyük işlərdən biri də belə sənətkarların adını yaşatmaq, yaradıcılıqlarını yenidən gündəmə gətirmək, onların musiqi irsini gələcək nəsillərə çatdırmaqdır. Çünki sənətkar fiziki olaraq həyatdan köçsə də, yaratdığı sənət yaşadığı müddətcə unudulmur.

Turan Etibaroğlu

Həmçinin oxuyun